فرض کنید آخر هفته دور هم جمع شدهاید و دنبال سریالی هستید که بعد از هر قسمت درباره نقشهها، تصمیمهای شخصیتها و پایان احتمالی آن بحث کنید. سریال روز شغال برای چنین جمعی انتخاب جذابی است؛ البته به شرطی که دوستانتان با تریلرهای جاسوسی جدی، خشونت و روایت نسبتاً آرام کنار بیایند. این سریال مناسب تماشای پسزمینهای نیست؛ توجه میخواهد و در عوض، تعلیق حسابشدهای تحویل میدهد.
سریال روز شغال درباره چیست؟
«روز شغال» یا The Day of the Jackal یک تریلر جاسوسی و اکشن بریتانیایی است که داستان یک آدمکش حرفهای و فوقالعاده محتاط با لقب «شغال» را روایت میکند. او پس از انجام یک ترور مهم، توجه بیانکا پولمن، مأمور سرسخت سازمان اطلاعات بریتانیا، را جلب میکند. از اینجا تعقیبی طولانی در نقاط مختلف اروپا آغاز میشود؛ تعقیبی که فقط به تیراندازی و فرار محدود نیست و بیشتر شبیه نبرد دو ذهن وسواسی است.
ادی ردمین نقش شغال را بازی میکند و لاشانا لینچ در نقش بیانکا ظاهر میشود. حضور اورسولا کوربرو، بازیگر شناختهشده «خانه کاغذی»، نیز بُعد خانوادگی و عاطفی داستان را پررنگتر کرده است. فصل اول ۱۰ قسمت دارد و مدت هر قسمت تقریباً بین ۴۶ تا ۶۱ دقیقه است.
این مجموعه اقتباسی امروزی از رمان فردریک فورسایت و فیلم کلاسیک سال ۱۹۷۳ است، اما قصه را به جهان معاصر آورده؛ جهانی با نظارت دیجیتال، فناوری پیشرفته، ثروتمندان بانفوذ و عملیاتهایی که کوچکترین اشتباه در آنها میتواند همه چیز را خراب کند.
آیا سریال روز شغال ارزش دیدن دارد؟
پاسخ کوتاه: بله، مخصوصاً اگر از سریالهای جاسوسی شخصیتمحور لذت میبرید.
مهمترین برگ برنده سریال، شخصیت اصلی آن است. شغال فقط یک قاتل خونسرد با نشانهگیری دقیق نیست. او استاد تغییر چهره، برنامهریزی و ساختن هویتهای مختلف است و در عین حال زندگی خانوادگی پیچیدهای دارد. همین تضاد باعث میشود با شخصیتی روبهرو شویم که هم ترسناک است و هم کنجکاویبرانگیز.
داستان نیز اطلاعات را یکباره روی میز نمیریزد. بخشی از جذابیت تماشا این است که به تدریج بفهمیم شغال چگونه عملیاتهایش را طراحی میکند، چرا بعضی تصمیمها را میگیرد و تعقیبکنندگانش چطور سرنخها را کنار هم میگذارند. اگر دوستانتان عاشق حدس زدن ادامه داستان باشند، سوژه برای بحث کم نخواهید داشت.
چرا روز شغال برای تماشای گروهی مناسب است؟
تماشای گروهی زمانی لذتبخش میشود که سریال فقط سرگرمکننده نباشد، بلکه بعد از پایان قسمت نیز گفتوگو ایجاد کند. روز شغال از این نظر عملکرد خوبی دارد.
تعقیب موش و گربهای که میشود دربارهاش بحث کرد
داستان به شکلی طراحی شده که تماشاگر گاهی نقشههای شغال و گاهی روند تحقیقات بیانکا را دنبال میکند. هر کدام اطلاعاتی دارند که دیگری از آن بیخبر است. به همین دلیل معمولاً در جمع یک نفر طرف شغال را میگیرد، دیگری از روشهای بیانکا دفاع میکند و نفر سوم زودتر از همه دنبال پیدا کردن حفره نقشه میگردد.
صحنههای اکشن محدود اما تأثیرگذارند
سریال در تمام دقایق تیراندازی و انفجار ندارد. بخش زیادی از تنش از آمادهسازی عملیات، انتخاب موقعیت، تغییر هویت و نزدیک شدن تدریجی خطر ساخته میشود. وقتی اکشن آغاز میشود، به دلیل همین زمینهچینی وزن بیشتری دارد.
این ویژگی برای جمعی که اکشن واقعگرایانهتر را به شلوغکاری بیوقفه ترجیح میدهد، یک امتیاز جدی است.
کیفیت فنی حس یک اثر سینمایی را میدهد
لوکیشنهای اروپایی، طراحی صحنه، تصویربرداری و موسیقی به سریال ظاهر پرهزینه و چشمنوازی دادهاند. تغییر شهرها و فضاها نیز اجازه نمیدهد محیط داستان یکنواخت شود. روی تلویزیون بزرگ و با صدای مناسب، جزئیات بصری و صوتی آن بیشتر به چشم میآید.
بازی ادی ردمین ارزش دنبال کردن دارد
ادی ردمین با حرکات کنترلشده، تغییر لحن و بازی فیزیکی دقیق، شغال را به شخصیتی غیرقابل پیشبینی تبدیل کرده است. او میتواند در یک صحنه آرام، خانوادگی و حتی آسیبپذیر به نظر برسد و کمی بعد کاملاً بیرحم شود. بخش مهمی از کشش سریال از همین دوگانگی میآید.
چه کسانی ممکن است از تماشای آن لذت نبرند؟
روز شغال انتخاب کاملاً بینقصی برای هر جمعی نیست. قبل از شروع، بهتر است سلیقه دوستانتان را در نظر بگیرید.
این سریال احتمالاً برای گروههای زیر مناسب نیست:
- کسانی که از همان دقیقه اول اکشن سریع و بدون وقفه میخواهند؛
- افرادی که هنگام تماشا زیاد صحبت میکنند و نمیخواهند جزئیات داستان را دنبال کنند؛
- کسانی که با خشونت مسلحانه، ترور و نمایش بعضی قتلها راحت نیستند؛
- بینندگانی که از قسمتهای نزدیک به یک ساعت یا داستانهای چندشاخه خسته میشوند؛
- خانوادههایی که قصد تماشای سریال همراه کودکان را دارند.
ریتم سریال روز شغال کند است یا هیجانانگیز؟
هر دو، بسته به انتظارتان.
قسمتهای ابتدایی شروع قدرتمندی دارند و تواناییهای شغال را بهخوبی معرفی میکنند. در ادامه، سریال زمان بیشتری به زندگی شخصی شخصیتها، تحقیقات اطلاعاتی و پیامدهای تصمیمهای آنها اختصاص میدهد. این بخشها به شخصیتپردازی کمک میکنند، اما ممکن است برای کسی که فقط دنبال عملیات و تعقیب است کمی کشدار به نظر برسند.
بهتر است روز شغال را با سریالهایی مثل «مأمور شب» صرفاً بر اساس میزان اکشن مقایسه نکنید. فضای آن جدیتر و روند طراحی عملیات در آن پرجزئیاتتر است. اگر ترکیبی از حالوهوای مأموریتهای جیسون بورن، بازی موش و گربهای «کشتن ایو» و فضای جاسوسی مدرن را دوست دارید، احتمالاً با آن ارتباط برقرار میکنید.
نقاط قوت و ضعف سریال در یک نگاه
نقاط قوت
- بازی دقیق و متفاوت ادی ردمین؛
- تعلیق مؤثر و فضای جاسوسی باورپذیر؛
- فیلمبرداری و لوکیشنهای چشمنواز؛
- ترکیب عملیات حرفهای با زندگی شخصی شخصیتها؛
- پایانبندیهایی که انگیزه تماشای قسمت بعد را حفظ میکنند.
نقاط ضعف
- افت نسبی سرعت روایت در بعضی قسمتهای میانی؛
- تعدد خردهداستانهایی که همیشه به اندازه خط اصلی جذاب نیستند؛
- تصمیمهای بحثبرانگیز برخی شخصیتها؛
- زمان نسبتاً طولانی قسمتها برای تماشای دستهجمعی در یک شب.
سوالات متداول درباره سریال روز شغال
سریال روز شغال چند قسمت دارد؟
فصل اول سریال روز شغال شامل ۱۰ قسمت است. زمان هر قسمت حدود ۴۶ تا ۶۱ دقیقه است؛ بنابراین برای تماشای کامل فصل باید بیش از هشت ساعت زمان در نظر بگیرید.
آیا روز شغال برای تماشای کاپلی مناسب است؟
اگر پارتنر شما علاقه داره به هیجان و اکشن سطح بالا میتونید وارد بشین به ببینیم، برنامه برای فیلم دیدن انلاین با دوستان و این لحظه ی خاص رو در کنار پارتنرتون تجربه بکنید.
آیا برای دیدن سریال باید فیلم قدیمی روز شغال را دیده باشیم؟
خیر. سریال داستان و شخصیتهای خود را مستقل معرفی میکند. آشنایی با رمان یا فیلم سال ۱۹۷۳ میتواند مقایسه جالبی ایجاد کند، اما برای فهم قصه ضروری نیست.
آیا سریال روز شغال فصل دوم دارد؟
ساخت فصل دوم رسماً تأیید شده و ادی ردمین نیز برای ادامه حضور دارد. بنابراین فصل اول صرفاً یک تجربه کاملاً جداافتاده نیست و مسیر داستان میتواند در فصل بعد ادامه پیدا کند.
در نهایت، سریال روز شغال برای جمعی که از معما، تعقیب اطلاعاتی و اکشن حسابشده لذت میبرد، ارزش تماشا دارد. اما اگر هدف دورهمی شما خندیدن، گفتوگوی مداوم یا دیدن اثری سبک و بیدردسر است، انتخاب مناسبتری هم پیدا میشود. دو قسمت اول را امتحان کنید؛ شغال خیلی زود نشان میدهد که میتواند جمع شما را با خود همراه کند یا نه.