نقد و بررسی فیلم The Housemaid
تریلر روانشناختی تازهای که قواعد ژانر را به بازی میگیرد
فیلم The Housemaid یکی از آن تریلرهای خانگی است که در نگاه اول آشنا به نظر میرسد، اما خیلی زود نشان میدهد قرار نیست مسیر کلیشهای ژانر را طی کند. این فیلم به کارگردانی پل فیگ و اقتباسشده از رمان پرفروش فریدا مکفادن، اثری اغراقآمیز، پرتنش و در عین حال آگاهانه است؛ فیلمی که با انتظارات تماشاگر بازی میکند و مدام او را غافلگیر نگه میدارد. به نظر میرسد سیدنی سوئینی و دیگر بازیگران فیلم مسیر تازه ای برای بازی در نقش های پیچیده تر انتخاب کرده اند.
برای تماشای فیلم با دوستانتان به صورت اشتراکی همراه ببینیم باشید.
داستانی آشنا که خیلی زود تغییر مسیر میدهد
در مرکز داستان، شخصیت میلی با بازی سیدنی سوئینی قرار دارد؛ زنی که به عنوان خدمتکار در خانهای مجلل در حومه نیویورک استخدام میشود. صاحبخانه، نینا (با بازی آماندا سایفرید)، زنی سرد، منظم و ظاهراً بینقص است که همهچیز را با وسواس کنترل میکند.
در دقایق ابتدایی، فیلم وانمود میکند با یک الگوی کلاسیک طرف هستیم: خدمتکاری که شاید چیزی را پنهان میکند و ممکن است تهدیدی برای خانواده باشد. اما درست در همان لحظهای که فکر میکنید همهچیز را فهمیدهاید، The Housemaid مسیرش را عوض میکند.
وقتی نقشها عوض میشوند
نقطه قوت فیلم دقیقاً همینجاست؛ جایی که مشخص میشود شاید این خدمتکار نیست که خطرناک است، بلکه فضای خانه و صاحب آن، آرامآرام رنگ جنون به خود میگیرد. رفتارهای غیرقابل پیشبینی نینا، انفجارهای عصبی و روابط بیمارگونه، فضای فیلم را به سمت یک تریلر روانشناختی پرتنش سوق میدهد.
فیلم بدون مکث وارد بحران میشود و برخلاف نمونههای دهه ۹۰ این ژانر، تعلیق را آهسته نمیسازد؛ بلکه آن را بهصورت مستقیم به تماشاگر تزریق میکند.
بازیها؛ نقطه قوت اصلی فیلم
سیدنی سوئینی در نقش میلی، ترکیبی جذاب از آسیبپذیری، ترس و هوشمندی را ارائه میدهد. بازی او باعث میشود همزمان با شخصیت همدردی کنیم و نسبت به نیتهایش مشکوک بمانیم.
در مقابل، آماندا سایفرید یکی از متفاوتترین نقشهای کارنامهاش را بازی میکند؛ زنی یخی، متکبر و ناپایدار که حضورش روی پرده همزمان ترسناک و مسحورکننده است. تقابل این دو بازیگر، ستون اصلی جذابیت فیلم را میسازد.
پل فیگ؛ فاصله گرفتن از کمدی، نزدیک شدن به جنون
اگرچه پل فیگ بیشتر با فیلمهای کمدی شناخته میشود، اما در The Housemaid نشان میدهد که در ساخت تریلر هم دستی توانا دارد. او با اغراق حسابشده، فضای فیلم را به مرز فانتزی نزدیک میکند، بدون اینکه کاملاً از واقعیت جدا شود.
فیلم از آن دسته آثاری است که اگر منطق رواییاش را بیش از حد جدی بگیرید، شاید سوالبرانگیز شود؛ اما اگر همراهش شوید، تجربهای سرگرمکننده و پرهیجان تحویلتان میدهد.
چرا The Housemaid ارزش دیدن دارد؟
- یک تریلر روانشناختی خانگی متفاوت
- بازیهای قدرتمند و دوئل دیدنی سوئینی و سایفرید
- داستانی پرپیچوخم با غافلگیریهای مداوم
- فضاسازی اغراقآمیز اما هوشمندانه
- مناسب علاقهمندان فیلمهایی مثل Fatal Attraction و A Simple Favor
جمعبندی
The Housemaid شاید فیلمی «پرستیژی» برای فصل جوایز نباشد، اما دقیقاً همان تریلر جسور، پرهیجان و بازیگوشی است که میتواند توجه مخاطبان را بدزدد. فیلمی که از کلیشهها شروع میکند، اما آنها را یکییکی میشکند و در نهایت ثابت میکند هنوز هم میشود در ژانر تریلر خانگی، حرف تازه زد.
برای مطالعه مقالات بییشتر مانند رتبهبندی تمام فیلمهای Avatar؛ از ضعیفترین تا بهترین اثر جیمز کامرون کلیک کنید.